Ewangelia (Mt 22, 15-21) – 18.10.2026 r. Oddajcie cezarowi to, co należy do cezara, a Bogu to, co należy do Boga
Faryzeusze odeszli i naradzali się, jak by podchwycić Jezusa w mowie.
Posłali więc do Niego swych uczniów razem ze zwolennikami Heroda, aby mu powiedzieli: «Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny i drogi Bożej w prawdzie nauczasz. Na nikim Ci też nie zależy, bo nie oglądasz się na osobę ludzką. Powiedz nam więc, jak Ci się zdaje? Czy wolno płacić podatek cezarowi, czy nie?»
Jezus przejrzał ich przewrotność i rzekł: «Czemu wystawiacie Mnie na próbę, obłudnicy? Pokażcie Mi monetę podatkową!» Przynieśli Mu denara.
On ich zapytał: «Czyj jest ten obraz i napis?» Odpowiedzieli: «Cezara». Wówczas rzekł do nich: «Oddajcie więc cezarowi to, co należy do cezara, a Bogu to, co należy do Boga».
Bóg przestrzega ludzkiego prawa, a ty?
Jezus uznaje prawa władzy ziemskiej – płacenie podatków, respektowanie porządku państwowego.
Ewangelia ta jest jednak pułapką zastawioną przez faryzeuszy na Jezusa. Zadają oni Jezusowi podchwytliwe pytanie: „Czy wolno płacić podatek Cezarowi, czy nie?”. Jeśli odpowiedziałby, że „wolno”, zostałby uznany za zdrajcę narodu i zwolennika rzymskiego okupanta; jeśli zaś odpowiedziałby „nie wolno”, oskarżono by Go o podburzanie ludzi do buntu przeciwko Rzymowi.
Każda odpowiedź byłaby zła.
Jezus odpowiada w sposób zaskakujący i mądry: „Oddajcie więc cezarowi to, co należy do cezara, a Bogu to, co należy do Boga”.
Dziś zapewne taka odpowiedź Jezusa spotkałaby się z oburzeniem i niezrozumieniem większości ludzi, a to tylko dowód na to, jak dobrze ludzie znają Boga, a może lepiej powiedzieć, jak dobrze Go NIE ZNAJĄ. W Księdze Izajasza czytamy: „Bo myśli moje nie są myślami waszymi ani wasze drogi moimi drogami – wyrocznia Pana. Bo jak niebiosa górują nad ziemią, tak drogi moje – nad waszymi drogami i myśli moje – nad myślami waszymi”.
Czasem ludzie chcieliby wyznaczać Bogu granice, w jakich ma działać, ale to jest Bóg!!!
A ty tak przypadkiem nie robisz?
Prosisz Boga o coś i czy nie oczekujesz, że otrzymasz to we właściwy dla ciebie sposób? W inny to już nie, bo to ci nie pasuje, tak?
A Bóg robi zupełnie inaczej i w czasie, kiedy wie, że to będzie dla ciebie najlepsze.
Bóg to nie automat spełniający życzenia. Tu nie wchodzi w grę odmówienie jakiejś modlitwy w zamian za cud.
Ostatnie zdanie tej Ewangelii brzmi: „Gdy to usłyszeli, zmieszali się i zostawiwszy Go, odeszli” (Mt 22, 22 Biblia Tysiąclecia)
Odpowiedź Boga zatem zawstydziła ludzi i wprawiła ich w zakłopotanie.A jak ty zareagowałeś na Jego słowa?
