Ewangelia (Mt 25, 14-30) – 15.11.2026 r. Przypowieść o talentach
Jezus opowiedział swoim uczniom następującą przypowieść:
«Podobnie jest z królestwem niebieskim jak z pewnym człowiekiem, który mając się udać w podróż, przywołał swoje sługi i przekazał im swój majątek. Jednemu dał pięć talentów, drugiemu dwa, trzeciemu jeden, każdemu według jego zdolności, i odjechał. Zaraz ten, który otrzymał pięć talentów, poszedł, puścił je w obieg i zyskał drugie pięć. Tak samo i ten, który dwa otrzymał; on również zyskał drugie dwa. Ten zaś, który otrzymał jeden, poszedł i, rozkopawszy ziemię, ukrył pieniądze swego pana.
Po dłuższym czasie powrócił pan owych sług i zaczął rozliczać się z nimi.
Wówczas przyszedł ten, który otrzymał pięć talentów. Przyniósł drugie pięć i rzekł: „Panie, przekazałeś mi pięć talentów, oto drugie pięć talentów zyskałem”. Rzekł mu pan: „Dobrze, sługo dobry i wierny! Byłeś wierny w rzeczach niewielu, nad wieloma cię postawię: wejdź do radości twego pana!”
Przyszedł również i ten, który otrzymał dwa talenty, mówiąc: „Panie, przekazałeś mi dwa talenty, oto drugie dwa talenty zyskałem”. Rzekł mu pan: „Dobrze, sługo dobry i wierny! Byłeś wierny w rzeczach niewielu, nad wieloma cię postawię: wejdź do radości twego pana!”
Przyszedł i ten, który otrzymał jeden talent, i rzekł: „Panie, wiedziałem, że jesteś człowiekiem twardym: żniesz tam, gdzie nie posiałeś, i zbierasz tam, gdzie nie rozsypałeś. Bojąc się więc, poszedłem i ukryłem twój talent w ziemi. Oto masz swoją własność!” Odrzekł mu pan jego: „Sługo zły i gnuśny! Wiedziałeś, że żnę tam, gdzie nie posiałem, i zbieram tam, gdzie nie rozsypałem. Powinieneś więc był oddać moje pieniądze bankierom, a ja po powrocie byłbym z zyskiem odebrał swoją własność. Dlatego odbierzcie mu ten talent, a dajcie temu, który ma dziesięć talentów. Każdemu bowiem, kto ma, będzie dodane, tak że nadmiar mieć będzie. Temu zaś, kto nie ma, zabiorą nawet to, co ma. A sługę nieużytecznego wyrzućcie na zewnątrz – w ciemności! Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów”».
To przypowieść o darach i zaufaniu, jakimi obdarza nas Bóg.
A jakie to dary?
Talenty były pieniędzmi, ale właśnie za pomocą tej przenośni Jezus pokazuje nam, że dary od Boga są bardzo cenne. Są to wszelkie zdolności, czas, wiara i możliwości.
Te „talenty” czasami nie są oczywistością. Czasem początkowo pozornie wydają się czymś złym, ale po pewnym czasie okazują się czymś fantastycznym.
Zdarza się, że tym talentem, którego zapewne większość nie chce jest choroba lub jakaś inna trudna sytuacja. I wtedy niektórzy stwierdzają, że to jest koniec świata, załamują się, i się poddają. Jednak to jest ogromny błąd, bo ta choroba czy trudna sytuacja to jest możliwość, która wymaga od nas wyjścia ze swojej strefy komfortu. Wyjścia i spojrzenia na świat zupełnie inaczej – oczami wiary, które widzą w każdym człowieku dobro.
Niestety, niektórzy zakopują swój talent – nie wykorzystują tego, co dostają. Bardzo często boją się, a częściej nie chcą spojrzeć szerzej i zamiast próbować czynić świat pełnym barw i kolorów, oni wolą tkwić w bezpiecznej, nijakiej szarości. Jest im tam źle, ale to jest bezpieczne zło – zło, które znają. Taką postawę można określić jednym słowem – tchórzostwo.
Może to mocne słowo, ale jak określić brak odwagi?
Ale nie takiej odwagi, która wymaga przejścia po linie na dużej wysokości.
Odwagi, która polega na naśladowaniu Chrystusa. Na głośnym i otwartym przyznawaniu się do Niego. Na dawaniu świadectwa o Nim.Kto dziś ma taką odwagę? Czy ty ją masz?
